Oglądając ostatnią walkę Pudzianowskiego z Najmanem część widzów zapewne przypisała sukces „ Pudziana” nie ciężkiej pracy, a stężeniu w jego krwi testosteronu. Nic dziwnego, od dawna powszechnie przyjmuje się, że działanie testosteronu jest nierozerwalnie związane z przemocą.
Ludzie kojarzą testosteronu z agresją, jednak jak wykazały najnowsze badania, ten męski hormonem rzeczywiście może być przyczyną szlachetnych zachowań społecznych.
Naukowcy z Uniwersytetu w Zurychu monitorowali zachowanie 120 kobiet ponieważ zwykle mają one niższe stężenie męskiego hormonu. Eksperyment polegał na grze handlowej. Reguły gry ustalono tak, aby pozwalały zarówno na czyste, uczciwe postępowanie, jak i na zagrania nie fair. Jedna grupa kobiet otrzymała 0,5 mg testosteronu, podczas gdy inne grupy podawano placebo.
Badanie wykazało, że osoby z podwyższonym poziomem testosteronu, podczas negocjacji proponowały bardziej fair oferty rzadziej prowokowały konflikty, łatwiej wchodziły w interakcje społeczne, przez co zmniejszały do minimum ryzyko odrzucenia jej przez partnera negocjacji.
Mit o działaniu testosteronu okazał się o wiele silniejszym czynnikiem wpływającym na zachowanie agresywne niż sam męski hormon. Dlatego uczestniczki eksperymentu, które myślały, że dostały dawkę testosteronu mimo, że otrzymały placebo, miały skłonności do agresywnych zachowań.
Przeświadczenie o wpływie testosteronu na działania agresywne wynika również z badań na zwierzętach. Według nich osobniki pozbawione produkujących testosteron jąder, były znacznie łagodniejsze. Jednak zdaniem naukowców z Zurychu testosteron jest sprawcą tego, że dana osoba jest bardziej wrażliwa na swój status społeczny, a u zwierząt, których systemy społeczne są bardzo prymitywne, może faktycznie powodować zwiększenie agresji.
Zatem testosteron został uniewinniony, nie należy uważać go już za przyczynę agresji. Może więc oglądając następną walkę MMA zastanówmy się, czy na pewno głównym zawodnikiem jest testosteron?
Justyna Ptaszyńska
